ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | |||||
3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
31 |
پایتخت؛ نمونه ای بارز از غفلت رسانه ای !
سریال پایتخت چهار نمونه ای بارز از غفلت های رسانه ای است که تخریب فرهنگ غنی مازندران را در پی دارد.
پر واضح است که یکی از مهم ترین اهداف رسانه ها در جوامع
حفظ نظم و جلوگیری از کجروی ها و انحرافات اجتماعی و ارتقاء سطح بینش و اندیشه
اقشار جامعه است تا آنجا که در فرازی از بیانات حضرت امام (ره) آمده است : «........ رادیو و تلویزیون می تواند یک مملکت را اصلاح کند و یا به فساد بکشد
...... تبلیغات تلویزیون می تواند از راه سمع ، مردم را تربیت کند یا اینکه مفهوم
کند انسانیت آدم را.."
سریال پایتخت چهار که اخیراً هر شب از طریق رسانه ی ملی به نمایش گذاشته می شود نمونه ای بارز از غفلت های رسانه ای است که تخریب فرهنگ غنی مازندران را در پی دارد. متأسفانه این مجموعه ی تلویزیونی که در قالب طنز جای خود را در جامعه باز نموده سطح آگاهی ، بینش و نگرش مردم شریف منطقه مازندران را مورد هدف قرار داده و ارزش ها و هنجارهای اجتماعی مثبت موجود در منطقه را به شکل بهت انگیزی به تمسخر و استهزا گرفته است .
در اینجا لازم است آثار منفی این مجموعه را در سه حوزه فکری ، زبانی و رفتاری اجمالاً مورد بررسی قرار داد :
در حوزه ی فکری کاراکترهای این مجموعه که به عنوان نمایندگانی از منطقه ی مورد نمایش محسوب می شوند با مولفه هایی همچون ساده لوحی ، عدم آینده نگری ، غرور و تعصب ، دهن بینی و چشم و هم چشمی و گاهاً توهمات بی حد و حصر نمایش داده می شوند و در بارز نشان دادن این خصیصه ها از هیچ کوششی فرو گذار نشده است . در حوزه ی زبانی می توان از عواملی همچون تکرار مخلّ واژه ها و کلمات و بیان آنها با لهجه های غلیظ و ناخوش آهنگ توأم با تمسخر نام برد و بالأخره در حوزه رفتاری نیز می توان نشانه های غلط رفتاری همچون مداخلات بی جا ، لجاجت ، افراط و تفریط های فراوان ، دروغ و تهمت ، بدزبانی و زخم زبان های بی رویه ومسخره گری را بر شمرد .
اما نکته ی قابل تأمل در تهیه این مجموعه سعی دراستفاده از فاکتور های مثبت موجود در حوزه مورد نمایش اعم از جلوه های بصری طبیعی و رفتارهای نوع دوستانه و اخلاق مدارانه ی مردم منطقه در جهت منفی انگاری و تخریب است ؛ تا آنجا که جای این پرسش باقی است که آیا برای خنداندن و جلب توجه بیننده می بایست به هر عاملی دست یازید و در هر حوزه ای رسوخ کرد ؟؟؟!!! آیا این درست است که برای تهیه یک اثر به جای انعکاس وفاق و همبستگی اجتماعی ، با بر هم زدن کارآمدی ابزار موجود «رسانه ملی» نسبت به تخریب فرهنگ های بومی اقدام نمود و در جهت تحقیر آن اینچنین بی رحمانه تاخت ؟؟؟!!!
ظاهراً به نظر می رسد که علت این همه انحراف و ناکارآمدی این مجموعه تلویزیونی عدم مهارت و توانایی دست اندرکاران آن در تهیه یک اثر طنز می باشد چرا که از مهمترین مولفه های طنز این است که مبتنی بر یک واقعیت درراستای افزایش سطح آگاهی و تنویر افکار عمومی جهت بهبود معضلات موجود در جامعه باشد حال آنکه این مجموعه در ازای تخریب شخصیت و فرهنگ مردم منطقه دستاورد قابل توجهی نداشته است.
وانگهی باید گفت که حرکت در مسیر مجموعه هایی همچون شب های برره و
......جهت نمایش واقعیت های جامعه در قالب طنز آن هم بدون تمرکز بر یک حوزه
جغرافیایی مشخص و پرهیز از ایجاد اثر تخریبی بر فرهنگ های مثبت و کارآمد جامعه ،
نبوغی می خواهد که جای آن را در سریال پایتخت عدم التزام به رعایت اصول اخلاقی دست
اندرکاران و بازیگران آن با تمرکز به تحقیر و تمسخر مردم یک منطقه پر کرده است که قطعاً
آثار زیانباری را برای فرهنگ غنی آن منطقه و به تبع آن کل جامعه در پی خواهد
داشت
اختصاصی مازنی خبر (مازنی نیوز) / مختار بابائی کفاکی.